[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 4 تا 5 ] وَ كَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها فَجاءَها بَأْسُنا بَياتاً أَوْ هُمْ قائِلُونَ ‹ 4 › فَما كانَ دَعْواهُمْ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا إِلَّا أَنْ قالُوا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ‹ 5 › ترجمه : 4 - چه بسيار شهرها و آباديها كه آنها را ( بر اثر گناه فراوان ) هلاك كرديم ، و عذاب ما شبهنگام يا در روز هنگامى كه استراحت كرده بودند به سراغشان آمد . 5 - و در آن موقع كه عذاب ما به سراغ آنها آمد سخنى نداشتند جز اينكه گفتند ما ظالم بوديم ( ولى اين اعتراف به گناه ديگر دير شده بود و به حالشان سودى نداشت ) . تفسير : اقوامى كه نابود شدند اين دو آيه ، اشاره اى به عواقب دردناك مخالفت با دستوراتى است كه در آيات قبل بيان شد ، و هم در واقع « فهرستى » است ، اجمالى در سرگذشت اقوام متعددى همچون قوم نوح و فرعون و عاد و ثمود و لوط كه بعدا خواهد آمد . قرآن در اينجا به آنهايى كه از تعليمات انبياء سرپيچى مىكنند و به جاى اصلاح خويش و ديگران بذر فساد مىپاشند ، شديدا اخطار مىكند كه نگاهى به زندگانى اقوام پيشين بيفكنيد و ببينيد « چقدر از شهرها و آباديها را ويران كرديم و مردم فاسد آنها را به نابودى كشانيديم » ( * ( وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها ) * ) . سپس چگونگى هلاكت آنها را چنين تشريح مىكند كه « عذاب دردناك ما ، در دل شب ، در ساعاتى كه در آرامش فرو رفته بودند ، يا در وسط روز ، به هنگامى كه پس از فعاليتهاى روزانه به استراحت پرداخته بودند به سراغ آنها آمد » ( * ( فَجاءَها بَأْسُنا بَياتاً أَوْ هُمْ قائِلُونَ ) * ) .